Wiedza branżowa
Generowanie tlenu dla hoteli, spa i obiektów wellness
Tlen stał się standardowym elementem oferty wellness w branży hotelarskiej, a sprzedaje się go przy wsparciu twierdzenia, które jest łatwe do zrozumienia, lecz trudne do udowodnienia: że powietrze w budynku jest mierzalnie lepsze, gdy jest wzbogacone. Pytaniem kupującego dla hotelu nie jest więc, czy twierdzenie jest prawdziwe. Jest to, czy goście zauważą, czy można je sformułować w sposób, który wytrzyma ocenę, i czy zwrot uzasadnia koszt.
Trzy sposoby, w jakie hotel wprowadza tlen
Opcje są dość różne, a mylone bywają często, ponieważ język marketingowy wokół nich brzmi podobnie.
- Wzbogacanie powietrza w pokoju lub apartamencie. Koncentrator podaje wzbogacone powietrze do pokoju, zwykle przez dyskretną kratkę lub dyfuzor. Gość doświadcza pokoju, a nie urządzenia.
- Koncentrator w pokoju do użytku indywidualnego. Gość ma w pokoju kaniulę nosową albo urządzenie przenośne, co zamienia cechę otoczenia w element wyposażenia, który trzeba obsługiwać.
- Osobny gabinet zabiegowy z tlenem. Odrębne pomieszczenie z fotelem, koncentratorem, maską lub hełmem, a często także z komorą wielostaniskową, udostępniane jako usługa rezerwowana.
- Wzbogacanie strefy wspólnej, takiej jak lobby, recepcja spa czy strefa relaksu, zwykle za pomocą większej instalacji podłączonej do centrali wentylacyjnej.
Tylko pierwsza i czwarta opcja są naprawdę cechą otoczenia. Druga i trzecia to urządzenie w pokoju, a ta różnica jest widoczna dla gości w sposób, który zmienia charakter doświadczenia.
Co goście naprawdę zauważają
Uczciwa odpowiedź brzmi: większość gości nie zauważa świadomie tlenu. Zauważają inne rzeczy i tu właśnie leży realia komercyjne.
- Świeżość powietrza i brak stęchlizny w zamkniętym pokoju pełnym ludzi to najczęściej zgłaszane odczucie.
- Związek między udogodnieniem a wypoczynkiem bywa silniejszy niż związek między udogodnieniem a tlenem. Gość kojarzy pokój ze spokojem, bo tak przedstawia cała oferta.
- Goście zauważają maszynę w swoim pokoju. Widoczny koncentrator z kaniulą zmienia charakter pokoju i może być odebrany jako element kliniczny, a nie hotelowy.
- O rekomendacjach decyduje całość doświadczenia z ofertą wellness, więc tlen rzadko jest jedynym powodem, dla którego gość poleca hotel.
- Niektórzy goście z nadwrażliwością układu oddechowego zauważają różnicę i to właśnie ta grupa, dla której udogodnienie jest najbardziej wiarygodne.
Warto powiedzieć wprost, bo to przesądza o zwrocie z inwestycji. Udogodnienie należy rozumieć jako element propozycji wellness, a nie samodzielną funkcję techniczną, a jego wartość realizuje się wtedy, gdy reszta oferty je wspiera.
Granica regulacyjna
Branża hotelarska nie jest środowiskiem klinicznym, a granica między udogodnieniem wellness a usługą medyczną ma znaczenie dla sposobu, w jaki oferta może być opisywana, i dla związanego z nią obowiązku staranności.
- Udogodnienie w postaci tlenu w hotelu nie może być przedstawiane jako dostarczające efekt terapeutyczny w rozumieniu konkretnego schorzenia. To twierdzenie wymaga uzasadnienia klinicznego, a nie decyzji marketingowej.
- Określenie pokoju jako posiadającego powietrze wzbogacone tlenem jest stwierdzeniem o środowisku. Określenie tlenu jako leczącego objaw to zupełnie inna kategoria stwierdzenia.
- Urządzenia zaklasyfikowane jako wyroby medyczne podlegają odpowiednim regulacjom, a użycie takiego urządzenia w pokoju hotelowym nie zmienia jego klasyfikacji ani związanych z nią obowiązków.
- Udostępnienie gościowi czegokolwiek, co będzie wykorzystywane jako źródło tlenu, rodzi pytania o obowiązek staranności, a procedura kwalifikowania gości powinna to odzwierciedlać.
- Miejscowe przepisy dotyczące wyrobów medycznych, składowania tlenu i bezpieczeństwa pożarowego różnią się zależnie od jurysdykcji i powinny być sprawdzone przed uruchomieniem, a nie po nim.
Praktyczne podejście to zlecenie przeglądu sformułowań marketingowych pod kątem klasyfikacji urządzenia i lokalnej sytuacji regulacyjnej, zanim trafią w okolice strony z rezerwacją. Twierdzenie, które okaże się nieuzasadnione, kosztuje więcej, niż udogodnienie zarabia.
Ekonomika
Mała instalacja tlenowa nie jest droga, i właśnie dlatego montuje się ją bez przemyślenia.
- Koszt inwestycyjny małego koncentratora obsługującego jeden lub dwa pokoje jest niewielki, a koszt eksploatacji to głównie energia elektryczna.
- Prawdziwy koszt jest operacyjny: hałas ze sprężarki wewnątrz strefy gościnnej oraz ciepło w pokoju, w którym gość próbuje zasnąć.
- Umieszczenie urządzeń w kotłowni lub szafie i rozprowadzenie przez przewody wentylacyjne rozwiązuje oba problemy, ale dokłada koszt i kolejny punkt konserwacyjny.
- Pokoje na wyższych kondygnacjach albo na końcu długiego przewodu wymagają większego ciśnienia i większej mocy wentylatora, niż zakłada model marketingowy.
- Wartość zależy od tego, czy propozycja widoczna dla gościa jest warta stawki za pokój. Sam tlen wyceniony jako cecha pokoju jest kosztem bez przychodu.
- Dodanie go do menu zabiegów, pakietu regeneracyjnego lub poziomu członkowskiego nadaje mu cenę. Dodanie go do standardowego pokoju i podniesienie stawki o mniej niż koszt nie jest uzasadnieniem biznesowym.
Uczciwym testem jest to, czy udogodnienie da się przyłączyć do czegoś, za co gość już płaci. Tam, gdzie można, koszt przyrostowy jest niewielki, a postrzegana wartość realna. Tam, gdzie nie można, to kosztownia z problemem marketingowym.
Co ująć w specyfikacji
- Wymagane stężenie tlenu w obrabowywanej przestrzeni, podane jako wartość zmierzona, a nie zakres.
- Sposób weryfikacji stężenia, częstotliwość pomiarów oraz informacja, czy dostępny jest czujnik ciągły z alarmem.
- Poziom hałasu w miejscu, w którym przebywa gość, przy zamkniętych drzwiach, oraz fizyczna lokalizacja instalacji.
- Wymiana powietrza w pomieszczeniu i jej wpływ na obciążenie ogrzewaniem i chłodzeniem.
- Czy dystrybucja odbywa się przez centralę wentylacyjną, czy osobnym obiegiem, i jakie prace to oznacza w budynku, który już działa.
- Dostęp do konserwacji, odstępy między przeglądami oraz to, kto przechowuje części zamienne.
- Treść opisu widocznego dla gościa oraz to, kto sprawdził ją pod kątem klasyfikacji urządzenia.
Pytania, które warto zadać dostawcy
- Jakie stężenie można utrzymać w tej przestrzeni i gdzie jest ono mierzone?
- Jaki jest poziom hałasu w miejscu gościa i gdzie zalecacie umieścić urządzenie?
- Ile pokojów może obsłużyć jedno urządzenie i co dzieje się ze stężeniem, gdy wszystkie są zajęte?
- Jakie jest całkowite zużycie energii elektrycznej i ile to kosztuje miesięcznie?
- Jakie dopuszczenia i certyfikaty ma urządzenie i co możemy o nim mówić we własnej komunikacji marketingowej?
- Jakie są wymagania konserwacyjne i jak bardzo wizyta serwisowa zakłóca pracę na piętrze gościnnym?
Odpowiedź wprost na pytanie z tytułu: hotel wprowadza tlen albo przez wzbogacanie powietrza w pokoju lub strefie wspólnej, albo przez oddanie urządzenia do rąk gościa. Wariant otoczenia jest tańszy, cichszy dla gościa i znacznie trudniejszy do sprzedania samodzielnie. Wariant urządzenia jest bardziej widoczny, wiarygodniejszy dla konkretnej grupy gości i łatwiejszy do powiązania z ceną.
Jeśli planują Państwo instalację, prosimy o liczbę pokojów i pomieszczeń, układ budynku oraz sposób naliczania opłat — przygotujemy zestaw urządzeń, przewody i koszt eksploatacji.